رسانه خبری پیامِ ایرانی

کودکان و مادران زندانی؛ آنها که فراموش شدند


Share

زندان‌های ایران، به اعتراف خود مقامات و مسئولان جمهوری اسلامی، فاقد شرایط مطلوب و استانداردهای لازم برای نگهداری زندانیان هستند. این در حالی‌ است که ایران جزو ۱۰ کشوری‌ست که به نسبت جمعیت، بیشترین تعداد زندانی را دارند.

کودکان و مادران زندانی گروهی از شهروندان زندانی هستند که به دلیل عدم شفافیت و اطلاع‌رسانی صحیح درباره آنها و شرایط­‌ خاص‌شان، کمتر درباره آنان شنیده ایم. همین امر باعث شده توجه چندانی به وضعیت آنان نشود و محیط نامناسب زندان نقض هرچه بیشتر حقوق‌شان را به دنبال داشته باشد.

این گروه شامل مادرانی می­‌شوند که به دلیل ارتکاب جرم در زندان به سر می­‌برند و فرزندان آنها نیز به دلایل مختلفی همچون شیرخوارگی و نداشتن سرپرست در بیرون از زندان، به ناچار با مادران خود در زندان زندگی می­‌کنند. اکنون با شیوع گسترده ویروس کرونا در ایران و ورود آن به زندان‌ها، شرایط کودکان و مادران زندانی بیش از هر زمان دیگری خطیر است.

زمانه درباره این موضوع در پادکستی، به همراه حامد فرمند، فعال حقوق کودکان و بنیان‌گذار موسسه کودکان زندانیان (کویپی)، موضوع کودکان و مادران زندانی را مورد بررسی قرار داده است.

همچنین بهاره منشی، فرزند عباس‌علی منشی، از جان‌باختگان اعدام‌های دهه ۶۰، از تجربه‌اش از زندان در کودکی به همراه برادر کوچک‌تر و مادرش می‌گوید.

■ بخش نخست پادکست «کودکان و مادران زندانی؛ آنها که فراموش شدند‎» را بشنوید:


در همین زمینه:

نقض حقوق مادران و کودکان در زندان‌های ایران-گفت‌و‌گو با حامد فرمند، فعال حقوق کودک

Share





منبع خبر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.