رسانه خبری پیامِ ایرانی

زنان در صنعت پرواز؛ راه دراز مهمانداری تا هدایت هواپیما | جهان | DW



«شما به عنوان مهماندار هواپیما ۵۰۰۰ مایل بالای زمین کار می‌کنید و با سرعت سه مایل در دقیقه از لای ابرها می‌گذرید».

این آگهی زمانی در نشریات آمریکا چاپ شد که سه سالی بود هواپیماها صرفا به کار انتقال بار مشغول نبودند و شماری محدود از مسافر را نیز جا به جا می‌کردند، مسافرانی که حالا از نعمت سرویس‌دهی مهمانداران هم برخوردار شده بودند و شغلی به نام مهمانداری هم به فهرست حرفه‌های رایج جامعه انسانی وارد شده بود. در واقع تا قبل از سال ۱۹۳۰ هواپیماها هنوز خیلی راحت نبودند و برای مسافت‌های طولانی تجهیزات کافی نداشتند.

اولین مهمانداران زن در تاریخ هوانوردی ۹۰ سال پیش در روز ۱۵ مه کار خود را آغاز کردند، با ماجراهایی قابل اعتنا قبل و بعد از آن.

دویچه وله فارسی را در اینستاگرام دنبال کنید

در سال ۱۹۳۰ بود که نخستین مهماندار هواپیما قرارداد کاری خود را امضا کرد. الن چرچ یک پرستار بود، اما آرزوی پرواز داشت و امیدوار بود که خلبان شود و گمان می‌کرد که این راهی میان‌بر برای هدایت هواپیما خواهد بود.

بدین ترتیب در ۱۵ مه ۱۹۳۰ در پروازی از سان‌فرانسیسکو به شیکاگو، خانم چرچ به همراه هفت زن جوان دیگر از مسافران پذیرایی کردند.

ازهمان ابتدا این تصور در میان مدیران شرکت‌های هواپیمایی رایج بود که مهمانداری هواپیما، مثل پرستاری، بیشتر با خلق و خوی زنان سازگار است. به ویژه آن که در آن روزگار پروازها زیاد امن و مطمئن نبودند و مسافران به مراقبت بیشتری نیاز داشتند.

سال ۱۹۳۴ حرفه مهمانداری در سوئیس هم راه خود را باز کرد و به این ترتیب در اروپا هم در هواپیماها به مسافران سرویس داده می‌شد.

مشکل این بود که تقسیم کار در هواپیما حالتی منجمد پیدا کرد. در تصورات و ذهنیت‌ها مردان به عنوان خلبان و کمک خلبان جا افتادند و زنان صرفا امکان داشتند که در هواپیما مهمانداری کنند. با این همه مهمانداری برای شمار زیادی از زنان شغل جذابی بود، چرا که آنها در گامی برای شکستن ذهنیت‌های مردسالار حاکم به طور مستقل، هم در اوج آسمان پرواز می‌کردند و هم می‌توانستند اقامت‌هایی، هرچند کوتاه، در شهرهای معروف جهان یا دورترین نقاط دنیا داشته باشند.

به کانال دویچه وله فارسی در تلگرام بپیوندید

شرکت‌های هواپیمایی البته در انتخاب سخت‌گیر شده بودند و هرکسی را نمی‌پذیرفتند. خانم‌ها می‌باید مجرد، جذاب، خوشرو، مهربان و خوش‌زبان باشند. بدنی ظریف و در عین مقاوم داشته باشند، سن آنها زیر چهل سال باشد و حتما هم مجرد باشند.

در دهه‌های اخیر و با رشد پدیده “گردشگری انبوه” و به کارافتادن هواپیماهای غول‌پیکر نیاز به مهماندار هم فزونی گرفت و صرفا کیفیت کاری ملاک شد. به این ترتیب شروطی مانند مجرد بودن و محدودیت سنی هم بلاموضوع شدند.

امروزه این حرفه، یک شغل معمولی است که مردان هم در آن فعال هستند. از آن طرف کم نیستند زنانی که با پیگیری و تلاش خود انحصار مردان در کابین خلبان را هم شکسته‌اند و دیگر نه صرفا به عنوان مهماندار که به عنوان خلبان یا کمک خلبان در در کنار همکاران مرد خود هدایت هواپیما را هم به عهده گرفته‌اند.





منبع خبر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.