رسانه خبری پیامِ ایرانی

در رسانه‌های آمریکا؛ چرا ترامپ بازرسان کل را یکی‌یکی اخراج می‌کند؟


نیویورک تایمزحق نشر عکس
The New York Times

Image caption

راس دودت در یادداشتی که برای نیویورک‌تایمز نوشته گفته اپیدمی کرونا “نشان داد که ترامپ به دنبال قدرت نیست بلکه تنها به دنبال توجه است”

دونالد ترامپ طی دو ماه چهار بازرس‌‌کل نهادهای دولتی را اخراج کرده است. آخرین آنها بازرس کل وزارت خارجه بود که گفته می‌شود در حال تحقیق درباره سوءاستفاده ادعایی مایک پومپئو از امکانات دولتی برای امور شخصی چون بیرون بردن سگ خانواده و گرفتن البسه از خشک‌شویی بوده و همچنین تحقیقات او درباره غیرقانونی بودن اقدامات وزیرخارجه برای فروش اسلحه به عربستان در مراحل پایانی بوده است.

اما برخی از تحلیل‌گران در رسانه‌های آمریکا می‌گویند موضوع می‌تواند فراتر از اینها باشد؛ از نظر آنها دونالد ترامپ به دنبال بازگرداندن “اقتدار کاخ‌سفید” به دوران پیش از ریچارد نیکسون است.

بازرسان کل آمریکا کیستند؟

مگی هبرمن، خبرنگار حوزه کاخ‌سفید نیویورک‌تایمز در گفتگو با پادکست دیلی این روزنامه می‌گوید افزدون جایگاه بازرسان کل به بدنه قوه مجریه محصول بی‌اعتمادی جامعه آمریکا به دولت در دوران ریچاد نیسکون و ماجرای رسوایی واترگیت بوده است.

“ایده انتصاب بازرسان کل در نهادهای دولتی که در حقیقت نقش دیدبانی و نظارتی بر اجرای صحیح قوانین را دارند، پس از ماجرای واترگیت آغاز شد… (پس از استعفای نیسکون و واترگیت) اعتماد عمومی به حکومت آسیب فراوانی دیده بود… ایده اولیه این بود که چه طور می‌توان در ساختار دولت یک پست نظارتی مستقل و دایمی ایجاد کرد. کسی که کارش ممیزی و ذیحسابی وزارتخانه یا سازمان محل خدمتش باشد. بازرسان کل گزارش‌ها به تخلفات درباره حیف و میل اموال دولتی و یا سوء استفاده از بیت‌المال یا مناصب دولتی رسیدگی می‌کنند. آنها مانعی در برابر فساد دولت هستند. مانند دکل‌بان کشتی از آن بالا بر امور و مسیر حرکت کشتی نظارت می‌کنند….”

خانم هبرمن در ادامه این گفتگو به تاریخچه چگونگی بسط و تحکیم جایگاه بازرسان کل پس از استعفای ریچارد نیکسون می‌پردازد که چه طور اکنون هر وزارتخانه یا سازمان دولتی یک بازرس کل دارد.

“این بازرسان کل به گزارشات درباره تخلفات رسیدگی می‌کنند و اگر این گزارش‌ها را قابل بررسی یافتند آن را فورا به بالاترین مقام آن وزارتخانه یا سازمان اعلام می‌کنند و آن وزیر یا مدیر دولتی هم موظف است ظرف یک هفته کنگره را از این تخلف ادعایی آگاه کند… پس از آن کنگره به عنوان قوه مقننه و یکی از ارکان مستقل حکومت، به تحقیق درباره تخلف ادعایی می پردازد و از قدرت قانونی خود برای نظارت بر دولت استفاده می‌کند.”

حق نشر عکس
The New York Times

Image caption

هیات تحریریه یادداشت‌نویسان نیویورک‌تایمز اوایل ماه جاری در یادداشتی اخراج بازرس کل وزارت بهداشت و سلامت را مورد انتقاد قرار داده بود

مایکل باربارو، مجری پادکست دیلی از میهمان برنامه خود درباره میزان اعتبار و احترام بازرسان کل در نظام حکومتی آمریکا طی ۴۰ سال گذشته می پرسد و مگی هبرمن با اشاره به سوابق نحوه رفتار روسای جمهوری پیشین آمریکا با بازرسان کل سعی می‌کند اهمیت جایگاه این بازرسان را ترسیم کند. اما پیش از آن چند نمونه آرشیوی در رسانه‌های آمریکا از رسوایی‌های جنجالی که طی سال‌های گذشته در سایه فعالیت بازرسان کل برملا شده مورد اشاره قرار می‌گیرد:

  • “زنان برهنه و قمارخانه‌های لاس وگاس، ممکن است شب‌گردی‌های مردان مجرد را به یاد شما بیاورد اما این نتیجه گزارش بازرس کل وزارت دفاع است که نشان داده چه طور کارمندان پنتاگون از کارت های اعتباری دولتی برای تفریحاتی این چنینی استفاده کرده‌اند.”
  • “گزارش جدید بازرس کل وزارت امنیت داخلی نشان می‌دهد که چه طور افسران اداره مهاجرت به طور اشخاصی را به طور غیرقانوی شهروند آمریکا را کرده‌اند.”
  • “گزارش بازرس کل وزارت دادگستری در سال ۲۰۰۴ پرده از شکنجه زندانیان گوانتانامو برداشته و این که چه طور افسران سازمان سیا از “القای خفگی مصنوعی – واتربردینگ” برای شکنجه در گوآنتانامو استفاده کرد‌ه‌اند.”

مگی هبرمن: “(روسای جمهوری در ۴۰ سال گذشته) در اکثر مواقع به جایگاه بازرسان کل احترام گذاشته‌اند اما موارد قابل توجهی هم بوده. مثلا، رونالد ریگان در همان روزهای نخست ورود به کاخ‌سفید همه بازرسان کل را عوض کرد و گفت می‌خواهد یک شروع جدید به دولت بدهد. جرج دبلیو بوش هم به علت نحوه برخوردش با بازرس کل ناسا مورد انتقاد قرار گرفت و اوباما هم در همان سال ۲۰۰۹ وقتی جرالد والپین را اخراج کرد… این اخراج آن چنان با واکنش تند کنگره روبرو شد که باراک اوباما دیگر تا پایان زمان حضورش در کاخ‌سفید بازرس کلی را برکنار نکرد… و اما بعد دونالد ترامپ رئیس‌جمهور شد.”

بیشتر بخوانید

حق نشر عکس
The New York Times

Image caption

بازرس کل وزارت خارجه، استیو لینیک، که عصر جمعه گذشته، ۱۵ مه، اخراج شد

چرا ترامپ از بازرسان کل ‘خوشش نمی‌آید’؟

دونالد ترامپ تنها ظرف دو ماه گذشته چهار نفر از بازرسان کل را اخراج کرده است.

اولین آنها مایکل اتکینسون، بازرس کل سابق نهادهای اطلاعاتی آمریکا بود که اوایل ماه آوریل به دستور آقای ترامپ برکنار شد. او همان کسی بود که گزارش افشاگر اطلاعاتی کاخ‌سفید درباره گفتگوی تلفنی آقای ترامپ با رئیس جمهور اوکراین را بررسی و به کنگره گزارش کرد. گزارشی که مبنای تحقیقات استیضاح کنگره شد.

آن طور که مگی هیبرمن در پادکست دیلی روز سه‌شنبه، ۱۹ مه، می‌گوید آقای ترامپ در همان روزهایی که تحقیقات استیضاح در جریان بوده بنا داشته مایکل اتکینسون را اخراج کند اما مشاورانش در کاخ‌سفید به او هشدار می‌دهند که این کار مانند بنزین پاشیدن روی آتش استیضاح است. مایکل اتکینسون چند هفته بعد از رد شدن استیضاح آقای ترامپ در مجلس سنا، از کار برکنار شد.

نفر دوم، گلن فاین، بازرس کا موقت وزارت دفاع، پنتاگون، بود.

“نکته قابل توجه درباره اخراج او این است که قرار بود گلن فاین رئیس کمیته‌ای شود که بر نحوه تخصیص و صرف ۲۳۰۰ میلیارد دلار بسته حمایتی کنگره برای مقابله با کووید۱۹ شود. یعنی قرار بود او بر نحوه عملکرد دولت بر چگونگی مصرف این ۲ تریلیون و ۳۰۰ میلیارد دلار نظارت کند اما تنها چند روز مانده به این انتصاب، آقای ترامپ او را از پست خود در پنتاگون جابجا کرد و عملا او دیگر نتوانست ریاست این کمیته نظارتی را در دست بگیرد.”

نفر سوم، معاون بازرسی کل در وزارت بهداشت و سلامت، کریستی گریم است که پیش از اخراج گزارشی درباره کمبود اقلام محافظتی برای پرستاران و پزشکان در بیمارستان‌های سراسر آمریکا تهیه کرده بود.

مگی هیبرمن بعد پخش مصاحبه‌ای که در آن آقای ترامپ به محض شنیدن انتشار چنین گزارشی از خبرنگاری که درباره آن پرسیده می‌خواهد نام بازرس کل تهیه‌کننده آن را به او بگوید، به سرنوشت کریستی گریم اشاره می‌کند که تنها سه هفته بعد برکنار می‌شود.

و بالاخره آخرین بازرس کل وزارت خارجه، استیو لینیک، که عصر جمعه گذشته، ۱۵ مه، اخراج شد.

آن طور که سناتورهای کنگره آمریکا می‌گویند آقای لینیک قبل از اخراج مشغول تحقیق درباره دو موضوع بوده؛ اول این ادعا که مایک پومپئو و همسرش از دستیاران ویژه وزیر خارجه برای امور شخصی چون بیرون بردن سگ خانواده، رزرو کردن رستوران و گرفتن البسه از خشک‌شویی استفاده کرده‌اند و دوم این که او در حال تکمیل کردن تحقیقات در این باره بود که وزارت خارجه با استناد به “وضعیت اضطراری” برای فروش سلاح به عربستان سعودی، عملا کنگره آمریکا را دور زده. در حالی که این تحقیقات در حال بررسی این ادعا بوده که مبنای “وضعیت اضطراری” اعلام شده از سوی وزارت خارجه زیر سوال است و ممکن است وجاهت قانونی نداشته بوده است.

به عقیده گزارشگر حوزه کاخ‌سفید نیویورک تایمز علت بدبینی دونالد ترامپ به بازرسان کل این است که او پیش از پیروزی در انتخابات سال ۲۰۱۶ تاجر بوده و سابقه فعالیت دولتی ندارد و به همین علت ممکن است با مفهوم ساختاری بازرس کل که در حقیقت کارمند دولت است اما وظیفه‌اش گزارش تخلفات دولتی است، مشکل داشته باشد به ویژه که اگر نتیجه کار این بازرسان به بد جلوه کردن عملکرد دولت در افکار عمومی ختم شود.

در ادامه این پادکست میهمان و مجری دیلی به نقص بنیادین قانون انتصاب بازرسان کل می‌پردازند که چه طور رئیس جمهور آمریکا قانونا قادر به اخراج آنها خواهد بود و همین موضوع استقلال و امنیت بازرسان کل را تهدید می‌کند.

آسیب دیگری که به نظر نیویورک‌تایمز ناشی از اخراج چهار بازرس کل طی دو ماه گذشته متوجه زیرساخت‌های کنترل قدرت در آمریکا شده این است که بازرسان کل دیگر و اصولا کسانی که قصد جلوگیری یا افشای تخلفات در دستگاه اجرایی را دارند ممکن است بترسند و یا این که با تهدید جایگاه خود اصولا به فکر آغاز تحقیقاتی که ممکن است نافرجام بماند نیفتند.

بیشتر بخوانید

حق نشر عکس
The Atlantic

Image caption

آتلانتیک به موضوع حساسیت دونالد ترامپ در مورد رای‌گیری غیابی و پستی در انتخابات های امسال آمریکا که متاثر از کرونا شده پرداخته

آیا ترامپ کمک‌های فدرال کرونا را برای مقاصد سیاسی گرو گرفته؟

دیوید گراهام، گزارش‌گر نشریه آتلانتیک در یادداشتی تحت عنوان “ترامپ بی پروا مشغول دخالت در انتخابات ۲۰۲۰ است” به مجادله توییتری رئیس‌جمهوری آمریکا با فرمانداران میشیگان و آریزونا پرداخته است.

او در این یادداشت تهدید آقای ترامپ برای متوقف کردن کمک‌های فدرال به این دو ایالت به بهانه تصمیم فرمانداران میشیگان برای فراهم کردن امکان رای دادن از طریق پست برجسته کرده است.

“تصور کنید رئیس دفتر رئیس‌جمهوری در دستوری کاملا محرمانه، از سوی رئیس‌جمهور به وزیر خزانه‌داری و مدیر برنامه و بودجه در خفا دستور دهد که کمک‌های فدرال به دو ایالت چرخشی (که گاه به جمهوری‌خواهان و گاه به دموکرات‌ها رای می‌دهند) را که هر دو هم فرماندار دموکرات دارند متوقف کند تا از این طریق بلکه بر نتایج انتخابات امسال این دو ایالت به نفع حزب خود تاثیر بگذارد”.

“حالا تصور کنید که این یادداشت محرمانه به نشریه وال‌استریت ژورنال درز کند و آن هم آن را در صفحه اول خود چاپ کند. بقیه روزنامه‌ها و شبکه‌های خبری هم سراغ قضیه بروند. کنگره هم بگوید قضیه را رسما تحقیق و تفحص خواهد کرد… حالا تصور کنید که به جای این که همه این قضایا در خفا و پشت برده روی دهد، ماجرا کاملا عریان و در صفحه توییتر رییس‌جمهور و جلوی چشم همگان روی دهد… این همان چیزی است که روز چهارشنبه، ۲۰ مه، روی داد… دونالد ترامپ در توییتر نوشت: ‘خبر فوری: رئیس سرکش ستاد انتخابات میشیگان بدون کسب مجوز ۷.۷ میلیون برگه رای غیابی برای مردم این ایالت فرستاده. اگر آنها بخواهند این مسیر تقلب در انتخابات را باز کنند، من هم دستور خواهم داد که بودجه این ایالت را فعلا متوقف کنند.”

دونالد ترامپ توییت مشابهی را هم روز چهارشنبه درباره ایالت آریزونا منتشر کرد و در آن تهدید کرد که در جریان انتخابات‌های مقدماتی حزبی و رای‌گیری سراسری ماه نوامبر، فرماندار آریزونا بخواهد به شهروندان اجازه ارسال رای از طریق پست و بدون رفتن به پای صندوق‌ها را بدهد، او دستور تعلیق بودجه فدرال این ایالت را صادر خواهد کرد.

آقای ترامپ در پایین توییت‌های خود وزیر خزانه‌داری و مدیران تخصیص بودجه فدرال را هم همراه کرده که می‌تواند مانند رونوشت زدن یک دستور به مقام‌های زیر دست تلقی شود.

اما چرا دونالد ترامپ فراهم شدن امکان رای‌گیری غیابی در کنار بقیه راه‌های شرکت در انتخابات را “تقلب” می‌داند؟ و چرا به چند ایالت دیگر که فرمانداران جمهوری‌خواه دارند اما به علت کرونا آنها هم رای‌گیری غیابی را مد نظر قرار داده‌اند، مورد انتقاد و تهدید قرار نداده است؟

دیوید گراهام در گزارش خود تلاش کرده به دنبال پاسخ این سوالات برود. او در همان ابتدا این بحث را پیش کشیده که چنانچه آقای ترامپ به طور محرمانه و نه در توییتر چنین کاری را کرده بود احتمالا زمینه‌‌ساز شکل‌گیری یک رسوایی بزرگ جدید مانند قضیه اوکراین می‌بود اما حالا که همه چیز عریان و اعیان صورت گرفته، گویی کسی آن را جدی نگرفته است.

“تعلیق بودجه‌ای که کنگره آن را تایید کرده، آن هم به قصد اثرگذاری بر انتخابات، اقدامی غیرقانونی است. تلاش برای گسترش راه‌های حضور در انتخابات، آن هم با هدف پیش‌گیری از شیوع کووید۱۹، آشکارا اقدامی منطقی به نظر می‌رسد که همزمان با رعایت توصیه‌های بهداشتی به شهروندان امکان می‌دهد که به حق شهروندی خود مبنی بر حضور در انتخابات دسترسی یابند. در حالت ایده‌آل، چنین اقدامی نباید وارد دعواهای جناحی شود. اما دونالد ترامپ این دو ایالت را به قطع بودجه تهدید کرده چرا که فکر می‌کند فراهم کردن امکان رای‌دهی غیابی به نفع دموکرات‌ها تمام خواهد شد.”

آنچه گزارشگر آتلانتیک به عنوان مبنای استدلال آقای ترامپ برای بدبینی به رای‌دهی غیابی خوانده در حقیقت همان تئوری است که در کشورهای دیگر از جمله ایران هم سال‌ها مطرح بوده است. این که برای مثال اصلاح‌طلبان در ایران معتقدند هرگاه میزان مشارکت مردم در انتخابات بالا برود احتمال پیروزی آنها بیشتر خواهد بود و بالعکس.

فرضیه دیگری که تحلیل‌گران در رسانه‌های آمریکا به آن توجه می‌کنند این است که بسیاری از آفریقایی‌تباران و لاتین‌تبارها به علت فقر و زندگی در حاشیه شهرها و همچنین اشتغال در مشاغل فرودست، عملا در روز رای‌گیری فرصت مراجعه حضوری به صندوق رای را ندارند و چنانچه امکان رای‌دهی غیابی ممکن شود، احتمالا تعداد بیشتری از این اقشار در انتخابات شرکت خواهند کرد و البته به طور سنتی رای لاتین‌تبارها و آفریقایی‌تبارها به صندوق دموکرات‌ها متمایل است.

دیوید گراهام همچنین به شواهد تحقیقاتی در این باره پرداخته است.

“اولین ایراد (به استدلال دونالد ترامپ) این است که هیچ شواهدی مبنی برای این که رای‌گیری از طریق پست به نفع دموکرات‌ها تمام شود وجود ندارد. ضمنا هیچ مدرکی هم مبنی بر این که این روش رای‌دهی زمینه تقلب را مهیا کرده وجود ندارد. برای همین هم قبول آنچه ترامپ می‌گوید بسیار دشوار است. او همچنان بر ادعای نادرست خود که در جریان انتخابات ۲۰۱۶ چنین تقلب‌های روی داده بود (و هرگز نتوانست ین ادعا را ثابت کند) اصرار دارد و امیدوار است که این ترفند را برای انتخابات ۲۰۲۰ هم به کار گیرد. به طور خلاصه، آقای ترامپ در صدد استفاده از بودجه و قدرت دولت فدرال برای پیروزی در انتخابات است. اگر این کار او به نظر آشنا می‌آید، به این علت است که او همین کار را سال گذشته و در جریان قضیه اوکراین انجام داد. یعنی با متوقف کردن کمک نظامی به اوکراین، تلاش کرد این کشور وادار به تحقیقات منفی درباره جو بایدن کند. ان کار در خفا صورت گرفت اما این یکی عیان در توییتر”.

گزارشگر آتلانتیک در پایان نتیجه گرفته که آقای ترامپ حتی اگر نتواند در دو ایالت میشیگان و آریزونا تهدید خود را عملی کند، با این توییت‌ها به دیگر فرمانداران و مسئولان ستادهای انتخاباتی ایالات این پیام را داده که اگر بخواهند سراغ رای‌گیری غیابی و پستی بروند ممکن است بودجه فدرال ایالت خود را به دست‌انداز بیندازند.

دیوید گراهام همچنین نوشته که اگر هم قضیه مانند ماجرای اوکراین به لحاظ سرشاخ شدن با کنگره بالا بگیرد، آقای ترامپ این امکان را دارد که با اشاره به این که یک توییت بوده و او جدی نگفته و یک طعنه‌ای زده و رفته از زیر آن شانه خالی کند. مانند همین دو هفته پیش که توصیه خود برای تزریق داخلی مایع ضدعفونی‌کننده و اشعه ماورای بنفش در درمان کرونا را بعدا که انتقادها بالا گرفت فقط یک شوخی خواند.

حق نشر عکس
Yahoo News

Image caption

گزارشگر تحقیقی یاهو نیوز از اخبار تازه درباره ادعای رابطه دولت عربستان با حملات یازدهم سپتامبر خبر داده

دیگر اخبار رسانه‌های آمریکا

موضوع مرتبط بودن تیراندازی مستشار نظامی عربستان در فلوریدا با گروه القاعده یک بار دیگر توجه رسانه‌های آمریکا را به آگاهی احتمالی دولت عربستان از حملات ۱۱ سپتامبر سال ۲۰۰۱ جلب کرده است.

یاهو نیوز در گزارشی اختصاصی نوشته پلیس فدرال آمریکا، اف‌بی‌آی، بدون این که متوجه باشد یکی از “موضوعات فوق حساس و محرمانه دولت آمریکا را پیرامون حملات یازدهم سپتامبر برملا کرده و آن درباره یک مقام مرموز سفارت عربستان در واشنگتن است که کارآگاهان اف‌بی‌آی گمان دارند به طور مستقیم به دو هواپیما ربای القاعده در جریان حملات ۱۱ سپتامبر مستقیما کمک کرده بوده است.”

ماه ژانویه گذشته هم نیویورک تایمز در گزارشی به ادامه تحقیقات در این باره و مدارک و مستنداتی که اخیرا برملا شده پرداخته بود.

بیشتر بخوانید

افسر عربستانی که در فلوریدا تیراندازی کرد ‘با القاعده در ارتباط بود’

حق نشر عکس
The New York Times

Image caption

نیویورک تایمز هم در ماه ژانویه به ادامه تحقیقات در زمینه ادعای رابطه میان حکومت عربستان و عاملان حملات ۱۱ سپتامبر پرداخته بود



منبع خبر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.