رسانه خبری پیامِ ایرانی

دشواری‌ دولت‌های شکننده و درگیر منازعه برای مهار بحران همه‌گیرویروس کرونا


دولت‌های شکننده و درگیر منازعه، بر خلاف بسیاری از دولت های کشورهای توسعه یافته ، اقدامات سختگیرانه ای مانند اعمال محدودیت بالای رفت و آمد و قرنطین شهرها را در همان اوایل شروع شیوع ویروس کووید ۱۹ تحمیل کردند. به عنوان مثال نخست وزیر پاپوا گینه نو، جیمز مارپه ، در ۲۴ مارس پس از تایید اولین پرونده کویید ۱۹ درآن کشور، وضعیت اضطراری را اعلام کرد. نعمت‌الله بیژن، استاد دانشگاه، در مطلبی برای صفحه ناظران معتقد است که تصور این است که اگر شیوع بیماری بتواند یک تراژدی انسانی را در کشورهای توسعه یافته با سیستم های پیشرفته بهداشتی — مانند ایالات متحده امریکا، ایتالیا و بریتانیا ایجاد کند — عواقب آن در جوامع شکننده و درگیر منازعه وخیم تر خواهد بود.

حق نشر عکس
Getty Images

تا هنوز تعداد واقعات تایید شده کووید ۱۹ در کشورهای شکننده و درگیر منازعه به مقایسه کشور های توسعه یافته که در آنجا ویروس شیوع یافته است زیاد نیست. این وضع تا اندازه ای می‌تواند به دلیل سطح پایین آزمایش ویروس در افراد مصاب و یا هم شاید به دلیل رویکرد پیشگیرانه این کشور ها برای مهار ویروس کرونا باشد. با انکه وضع آینده غیرقابل پیش بینی است اما این کشورها از قبل دچار بحران عمیق اقتصادی شده اند. همه گیری ویروس کرونا در جهان به احتمال زیاد برای نخستین بار بعد از سال ۱۹۹۸، هنگام وقوع بحران مالی آسیا، باعث افزایش فقر در جهان خواهد شد.

جنگ در برخی از کشور ها مبارزه مؤثر با ویروس کرونا را دشوار ساخته است. چنین کشورهایی از ظرفیت دولتی کافی برای ارائه خدمات بهداشتی برخوردار نیستند. همچنین کمبود زیرساخت ها، منابع محدود، کمبود مهارت و تجهیزات به مشکلات بهداشتی افزوده است. درگیری باعث افزایش خطر پرسنل پزشکی و پرستاران و سایر کارمندان بهداشتی می شود. شورشیان و گروه های مسلح اغلب مانع عرضه خدمات بهداشتی و درمانی در مناطقی که تحت کنترل آنها است میشوند. همه این بدان معنی است که برای بسیاری از افراد دسترسی به خدمات درمانی حتی در جایی که وجود دارد می تواند مشکل ساز باشد.

حق نشر عکس
Getty Images

فراخوان برای آتش بس بشردوستانه برای مساعد ساختن زمینه عرضه خدمات بهداشتی و درمانی برای مهار ویروس کرونا رد شده است. به عنوان مثال، گروه طالبان ، که علیه دولت در افغانستان می جنگد، فراخوان مکرر شهروندان افغانستان، حکومت افغانستان ، سازمان ملل و سازمان های بشردوستانه را برای توافق در مورد آتش بس برای تسهیل مبارزبا ویروس کرونا رد کرده است. در ۱۲ مه سال جاری، افراد مسلح با حمله به زایشگاه ۱۰۰ بستر دشت برچی، با کشتن ۲۴ نفر از جمله مادران ، پرستاران و دو نوزاد- فاجعه ای را به جود آورد که افغانستان را تکان داد. به همین ترتیب ، علی رغم اعلام خبر تمدید آتش بس یکجانبه یک ماهه توسط ائتلاف تحت رهبری سعودی در تاریخ ۲۴ آوریل برای مهار این ویروس، شورشیان حوثی ، که بخش اعظمی از یمن را کنترل می کنند، نیز از موافقت آتش بس خود داری کردند.

متأسفانه، راهبردهای مهار ویروس کرونا، مانند قرنطین کردن شهر ها، پیامدهای جدی نیز در پی دارند. این راهبردها تعامل اقتصادی که برای اشتغال و تجارت ضروری است را محدود میسازد که می‌تواند منجر به فروپاشی اقتصادی، تضعیف معیشت و افزایش فقر و گرسنگی شدید گردد. هنگامی که عادله خانم بیوه ای که از سه فرزند خود سرپرستی می‌کند به دلیل اعمال محدودیت ها در کابل شغل خود را از دست داد، یکی از همکاران اش به او توصیه کرد که متوجه باشد تا بیمار نشود. پاسخ عادله به او این بود: “قبل از این‌که ویروس ما را بیمار کند، از گرسنگی خواهیم مرد”.

همه گیری ویروس کرونا هنوز در جهان تمام نشده است. شیوع این ویروس در کشور توسعه یافته آغازشد، اما هنوز مسیر طولانی مدت آن در کشورهای شکننده و درگیرمنازعه ناشناخته است. به گونه مثال، شیوع سریع ویروس کرونا در هفته ها اخیر در افغانستان نشانه ای از ظهور فاجعه ای بزرگ انسانی است. برای کاهش خطرات، کشورهای شکننده و متاثر از جنگ هنوز نیاز به استراتیژی های هوشمند و مناسب بهداشتی و اقتصادی دارند. حمایت از خانواده های آسیب پذیر مهم است. در این مرحله، از آنجا که برخی کشور ها محدودیت های اعمال شده را کاهش می دهند، استراتیژی های احیا مجدد نیاز أساسی است. با این حال، این کشورها امکانات مالی محدود دارند و بسیاری از منابع موجود آنها از قبل از برنامه های توسعه ای به واکنشهای اضطراری منتقل شده اند. این روند می تواند پیامدهای منفی برای توسعه و ثبات داشته باشد زیرا بیشتر افراد نه تنها شغل خود را بل دسترسی به مواد غذایی و خدمات اصلی را نیز از دست میدهند. چنین وضعیتی در کشور های شکننده و درگیر منازعه در صورت طولانی شدن بحران اقتصادی و بهداشتی در کشورهای توسعه یافته تشدید خواهد شد.

حق نشر عکس
Getty Images

کشورهای توسعه یافته با مقابله با بیماری همه گیر کرونا مشغول بحران صحی در سطح ملی هستند. احتمالاً کاهش شدید کمک های خارجی به جوامع شکننده و درگیری محتمل است. اما همکاری های بین‌المللی بیش از هر زمان دیگری، نه تنها از طریق کمک، بلکه برای تسویه بدهی و تدابیر لازم برای اطمینان از این که هرگونه واکسین به عنوان یک کالای عمومی جهانی در دسترس است، لازم است.

جهان بیش از هر زمان دیگری برای مهار همه گیری ویروس کرونا به تشریک مساعی نیاز دارد. کشورهای شکننده ودرگیر منازعه نیازمند برنامه های جامع پشتیبانی در قالب کمک مستقیم به سیستم های بهداشتی و حمایت از اقتصادهای ناکام هستند. با انکه با توجه به اینکه این کشورها از نظر مالی محدودیت هایی دارند، این وضعیت نقش کمک های خارجی را در این کشورها در مبارزه با ویروس کرونا با اهمیت ساخته است، اما عملکرد حکومت ها و شهروندان نقش تعیین کننده ای را برای مهار ویروس کرونا و احیا مجدد پسا کرونا خواهد داشت.



منبع خبر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.