ما تجزیه‌طلبی و گرایش اقوام به کشورهای اجنبی و بیگانه را ایجاد کردیم


منبع: دبی-العربیه.نت فارسی

نایب رئیس مجلس دهم ایران و نماینده‌ تبریز در مجلس یازدهم ضمن ارائه‌ی توضیحاتی در مورد لزوم اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی (آموزش زبان مادری) گفت که با توهین‌هایی که به قومیت‌ها و زبان‌ها داشته‌ایم سبب شدیم یک عده به تجزیه‌طلبی، جدایی‌خواهی و گرایش به کشورهای اجنبی و بیگانه میل پیدا کنند.

مسعود پزشکیان روز جمعه ۸ فوریه ۲۰۲۱ در گفت‌وگو با «انصاف‌نیوز» گفت: «یک عده را زمانی به تجزیه‌طلبی و یا جدایی‌خواهی می‌کشند که حقوق اولیه و مشخص قانونی یک قومیتی را نادیده می‌گیرند و بعد شروع می‌کنند و می‌گویند این افراد آنچنانند. چه کسی این کار را کرده؟! شمایی که اجازه ندادید این کار را کردید، کس دیگری نبوده! شما چارچوب قانون را رعایت می‌کردید و اجازه نمی‌دادید به یک قومیت و زبان و فرهنگی توهین شود، آنوقت می‌دیدید چطور آن قوم یا جناح یا گروه دلش نمی‌خواست از آن کشور خودش را جدا ببیند و به یک کشور اجنبی و بیگانه گرایش پیدا کند! این گرایش را ما ایجاد کردیم.»

او در ادامه گفت: در این کشور برای زبان انگلیسی و عربی و آلمانی و فرانسه و… کلاس داریم؛ ولی نمی‌آییم برای زبان ترکی، کُردی، لُری، بلوچ و… کلاس بگذاریم. کلاس را بگذار! مشکلی ندارد که. برای آن انگلیسی و آلمانی و فرانسوی هرجا هست می‌توانند کلاس بگذارند، ولی برای این زبان‌ها اجازه نمی‌دهیم کلاس بگذارند و انگی می‌چسبانیم که «شما می‌خواهید جدایی‌طلبی کنید». ولی وقتی شما زبان من را، زبان آن قومیت من را نخواهید قبول کنید، من چرا باید تو را قبول کنم؟! این چیزی است که در نتیجه‌ی اثرات سمی رفتار در جامعه خود را بروز می‌دهد.

پزشکیان تصریح کرد «بنظر من اگر حاکمیت و مسئولین فرهنگی ما و آنهایی که تصمیم‌گیرند و سیاست‌گذاری می‌کنند در چارچوب همان قانون، مقررات و چارچوب‌هایی را تنظیم کنند که توقعات و نیازهای ذاتی و فطری این مردم را جواب دهد اثرگذار خواهد بود؛ بالاخره خدا من را تُرک آفریده و من نمی‌توانم بپذیرم که کسی به زبان من، به قوم من و فرهنگ من توهین کند؛ اینها نقشه‌هایی است که دشمن می‌کشد و ما را تخریب می‌کند. اگر یکی این کار را بکند چه تضمینی وجود دارد که من این را قبول کنم و سر خم کنم؛ من که قبول نمی‌کنم و وقتی قبول نکردم می‌گویند تو تجزیه‌طلبی!»

زبان مادری

زبان مادری در واقع یکی از اولین پدیده‌های ورود به جهان پیرامون است، دریچه‌ای برای آغاز گفت‌وگو و انتقال فرهنگ است. حامیان نابودی زبان مادری، نسلی را پرورش می‌دهد که زبان مادری خود را نمی‌فهمد و به کشور دیگری گرایش پیدا می کند این گرایش حاصل رفتاری است که حکومت با آنها داشته است.

ایران به عنوان یکی از کشورهای چندزبانه، تاکنون نتوانسته است مساوات و برابری حقوق همه زبان‌ها را در ایران رعایت کند و همواره طلب حقوق مساوات زبان مادری را تهدیدی برای «تجزیه‌طلبی و شکستن هویت و وحدت ملی» می داند.

نامیدن روزی به نام «روز جهانی زبان مادری» اهمیت حفظ و نگهداری حقوق زبان مادری را بیان می‌کند که این سازمان باهدف، «حفظ همه زبان‌ها چون میراث مشترک بشری»، «حقوق برابر همه زبان‌ها در یک کشور»، «حق آموزش به زبان مادری»، « تأسیس و گسترش رسانه‌ها و نظام آموزشی چندزبانه» و «از میان برداشتن تبعیض زبانی» این روز را نام‌گذاری کرده است.

سازمان یونسکو: زبان مادری را میراث بشری می‌داند

سازمان یونسکو برای حمایت و حفظ زبان‌هایی که با خطر نابودی و فراموشی روبه‌رو هستند و دفاع از حق زبان‌هایی که متکلمان آن‌ها در کشور خود در اقلیت هستند، زبان مادری را «میراث بشری» معرفی کرده است.

به گفته برخی مخالفان زبان مادری در ایران، وحدت ملی در قالب یک زبان ملی شکل می‌گیرد و در زاویه‌ای دیگر ورود به دهکده جهانی را مستلزم زبان مشترکی بین تمامی کشورها می‌دانند. آن‌ها معتقدند که «برخی زبان‌های کوچک باید به سود زبان‌های بزرگ محو شوند.»

این سیاست تحمیل زبان رسمی به‌جای زبان‌های قومی و مادری است که سبب نابودی یا رشد نایافتگی زبان‌های مادری در ایران شده است به‌طوری‌که حاصل «تربیت نسلی است که زبان مادری خود را نمی‌داند».

بر اساس گزارش‌های یونسکو در دنیا «نیمی از ۶ هزار زبانی که مردم جهان بدان سخن می‌گویند در حال نابودی است»، « حدود ۳هزار زبان به‌طور جدی در معرض نابودی قرار داشته و شمار گویندگان برخی زبان‌ها به کم‌تر از ده هزار نفر و در مواردی به کم‌تر از هزار نفر تقلیل یافته است.»

محسن رنانی: قتل زبان مادری یک نوع «نسل‌کشی» و «نژادپرستی» است

محسن رنانی عضو هیئت‌علمی گروه اقتصاد دانشگاه اصفهان در مقاله‌ای گفته است که «زبان مادری مثل «معماری بومی» است. آیا رواست که ما همه‌ی خانه‌های روستایی یا ساختمان‌های بومی مناطق مختلف و شهرهای تاریخی کشور را تخریب کنیم به جرم این‌که چرا معماری‌شان مانند معماری تهران نیست؟ اگرنه پس چرا بر سر زبان مادری اقوام که میراث تمدنی و جزئی از ثروت هر جامعه است چنین می‌آوریم؟ قتل زبان مادری با نسل‌کشی و نژادپرستی تفاوتی ندارد. جامعه‌ای که یک زبان را بر همه زبانه‌های مادری تحمیل می‌کند یک جامعه نژادپرست است که می‌خواهد یک زبان را که آن را زبان برتر می‌داند بر بقیه حاکم کند. شما چه بخواهید یک، نژاد را نسبت به سایر نژادها برتری بدهید چه یک زبان را، چه یک مذهب و چه یک ایدئولوژی را، فرقی نمی‌کند همه به معنی نوعی نژادپرستی است.»

وی معتقد است که «تخریب زبان به تخریب فرهنگ و تخریب فرهنگ به تخریب هویت می‌انجامد. آنگاه وقتی هویت تخریب شد جای آن را نفرت و خشونت پر خواهد کرد. زبان مادری ابزار بسط سرمایه اجتماعی است و تخریب آن یعنی تخریب سرمایه اجتماعی. ما گمان کرده‌ایم که با فارسی سازی همه‌چیز در استان‌های غیرفارسی‌زبان، به بسط انسجام، اجتماعی کمک کرده‌ایم؛ اما چنین نیست. زبانِ تحمیلی نوعی مقاومت درونی در یادگیرنده ایجاد می‌کند و او را آماده می‌کند تا در زمان مقتضی انتقام خود را از گروه تحمیل‌کننده بگیرد.»





منبع خبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *