افغانستان؛ سالی پرخشونت در مسیر صلح


  • جوئل گانتر
  • بی‌بی‌سی

افغان
توضیح تصویر،

ولی یاسینی مادرش را در یک حمله هدفمند از دست داد، یکی از صدها قربانی در ماه‌های اخیر

یک سال پیش در چنین روزهایی طالبان و ایالات متحده آمریکا توافقی امضا کردند که به طور تئوریک، راه را برای رسیدن به صلح در افغانستان هموار می‌کرد. گروه طالبان متعهد شد که به نیروهای آمریکایی حمله نکند و آمریکا نیز تعهد داد که باقی نیروهایش را از افغانستان خارج کند. اما این توافق طالبان را به آتش‌بس با دولت افغانستان یا شهروندان این کشور متعهد نمی‌کرد.

قدریه یاسینی صبح یکی از یک‌شنبه‌های ماه گذشته مثل همیشه برای کار آماده شد. کت/بالاپوش جدیدی به تن کرد و پسرش، ولی را بیدار کرد تا بگوید مقداری پول برای غذا گذاشته است. با خودرو راننده‌اش از خیابان‌های کابل گذشت و در راه اداره ذکیه هروی، دیگر قاضی دیوان عالی، هم به آن‌ها پیوست.

خانم یاسینی ۵۳ ساله، و هروی ۴۷ ساله، دو تن از حدودا ۲۵۰ قاضی زن افغانستان بودند – رقمی که به مرور از صفر نفر در زمان طالبان بیشتر شده است و حالا ۱۴ درصد کل قضات کشور را شامل می‌شود. این دو زن سیاستمدار برجسته نبودند؛ شخصیت نظامی هم محسوب نمی‌شدند. برخلاف خیلی از خبرنگاران و فعالان، هیچ‌کدامشان تا به حال توسط طالبان تهدید نشده بودند. عادت نداشتند که هر روز ملاحظات امنیتی را رعایت کنند. خانواده خانم یاسینی می‌گویند که اخیرا هفت‌تیر پیشنهادی دولت را رد کرده بود. فکر نمی‌کرد که به آن نیاز داشته باشد.

نهایتا بعید است که آن هفت‌تیر می‌توانست جانش را نجات دهد. آدم‌کش‌ها از جای این دو قاضی خبر داشتند. خودرو و مسیر را می‌شناختند. سه نفر بودند. وقتی در خودرو را باز کردند، خانم یاسینی کیفش را به سینه‌اش چسباند و پنج گلوله‌ای که شلیک شد از آن گذشت و کیف پولش، کتاب‌هایش، و دست‌نوشته‌ای را که پسرانش بابت روز مادر درست کرده بودند سوراخ کرد. پسرش ولی می‌گوید “یک بار به ما گفت که هر روز به آن نوشته نگاه می‌کند.”



منبع خبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *