رسانه خبری پیامِ ایرانی

تحسین هم‌گرایی بلوچ و فارس در محکوم کردن کشتار سراوان



<![CDATA[0 دقیقه

عبدالستار دوشوکی

حدود ١٧٠ فعال مدنی و سیاسی بلوچ و سیستانی (سُنی و شیعه) به همراه ٣٠٠ فعال مدنی سرشناس (در مجموع ۴٧٠ نفر)، از جمله «نرگس محمدی»، «پرستو فروهر»، «محمد رسول‌اف» و «جعفر پناهی» در اعتراض به کشتار سوخت‌بران بلوچ در درگیری‌های اخیر در مرز «شمسر» بیانیه نوشتند.

 به عقیده نگارنده، این بیانیه طی ۴٢ سال گذشته بی‌سابقه و در نوع خود قابل تحسین است. زیرا در چنین شرایطی، گروه‌های افراطی بلوچ و سُنی مذهب و شبکه‌های تلویزیونی تکفیری حامی آن‌ها که فقط دغدغه نفرت‌پراکنی مذهبی دارند از یک سو و رژیم متعصب و مذهبی شیعه‌گستر جمهوری اسلامی از سوی دیگر تلاش می‌کنند تا هر تنازع و درگیری در بلوچستان یا در کردستان را از پشت عینک مذهبی یا قومی آمیخته با جزم‌گرایی مطلق و یا امنیتی وابسته به بیگانه معرفی کنند.

این در حالی است که شوربختانه برخی از بلوچ‌های بسیج عشایری سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که با تشویق به اصطلاح برخی از سران طوایف و سردارها و خان‌ها به سپاه پیوسته‌اند، در روز دوشنبه چهارم اسفند ۱۳۹۹ در کنار نیروهای سرکوب‌گر مرزی سپاه در شمسر سراوان حضور داشتند. اگرچه فرمانده‌های آن‌ها غیربومی و پاسدار هستند اما با این حال در عمل شریک دزد بودند و نه رفیق قافله بلوچستان. وانگهی، این ٣٠٠  فعال مدنی به اصطلاح فارس و شیعه مرکزنشین با به جان خریدن خطرات دستگیری و زندان، خود را در کنار مردم بلوچ و داغ‌دیده سراوان قرار دادند.

جوهر ذاتی این قلم هرگز تبعیض مضاعف قومی و مذهبی جمهوری اسلامی را منکر نشده و نخواهد شد. در این‌که در استان سیستان و بلوچستان، غیربومی و شیعه در حوزه‌های مختلف مدیریتی، سیاسی، امنیتی، اقتصادی و غیره حکم‌رانی می‌کنند و بلوچ به حاشیه رانده شده است، شکی نیست. این یک حقیقت تلخ و غیرقابل انکار است. اکثریت هم‌وطنان غیربلوچ به این حقیقت تلخ اذعان دارند و به دور از علایق قومی و زبانی و مذهبی و منطقه‌ای، خود را در کنار «بلوچ مظلوم» قرار می‌دهند.

در نتیجه، بسیار نابخردانه و کاملا به نفع جمهوری اسلامی خواهد بود اگر بخواهیم کشتار سراوان را در مقوله جنگ قومی یا مذهبی مثلا فارس بر علیه بلوچ عرضه و شناسایی کنیم. لذا با جزم‌گرایی افراطی‌گری من بلوچ نباید آن بلوچ مسلح بسیجی وابسته به سپاه را که به دستور مافوق خویش به سوی سوخت‌بران بلوچ شلیک می‌کند، «عزیز» و «خودی» بدانم چون بلوچ است و مثلا نرگس محمدی را «غیر خودی» و «دشمن» چون فارس است. نباید اجازه داد این قرائت نفرت و نادرستی اجازه تبلیغ و توجیه پیدا کند. چون نه تنها ناروا و غلط است بلکه در راستای تفرقه و تشتت مردمان ایران و کاملا به نفع استمرار حیات جمهوری اسلامی است.

طی هفته گذشته، علاوه بر تبلیغات هدفمند شبکه‌های تکفیری، در فضای مجازی نیز کلیپهای نفرت‌پراکنی متعددی (از طرف متعصبان بلوچ و ارتش مشکوک و سایبری رژیم) منتشر شده‌اند تا جنگ را نه بین حق و باطل و یا مردمان ایران و نظام بلکه بر روی گسل‌های قومی و مذهبی سوق دهند و خودی قومی و مذهبی را صرف‌نظر از وابستگی و جایگاه آن‌ها، «قدیس» و غیربلوچ یا غیر سُنی را «ابلیس» قلمداد کنند. پ

هم‌دردی و همراهی هم‌وطنان و جهانیان و نهادهای حقوق بشری با مردم سراوان نقطه عطف آغازی بود برای همه دنیا تا ببینند چه‌گونه بلوچ در شهر و دیار خود مظلوم واقع شده است. خشونت، افراطی‌گری و سر بریدنها به طریق ذبح مذهبی و نفرت‌افروزی مشکوک نه تنها هیچگونه کمکی برای آرمان‌های بلوچ و بلوچستان نخواهد بود بلکه برعکس باعث مخدوش شدن جایگاه ظالم و مظلوم در اذهان بسیاری از هم‌وطنان خواهد شد. بنابراین، نباید با طناب پوسیده سلبی نفرت و کینهورزی ضد دموکراتیک و ضد انسانی به داخل چاه جمهوری اسلامی فرو رفت. زیرا رمز پیروزی ما در اتحاد همه مردمان ایران، به دور از هر گونه وابستگی قومی و مذهبی و منطقه‌ای و ایدئولوژیکی و جناحی است، وگرنه مصداق ضرب‌المثل معروف «اگر متحد باشیم دوام می‌آوریم و اگر نفاق داشته باشیم از میان خواهیم رفت»  (United we stand, divided we fall) است.

]]>



منبع خبر

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.