کرونا و نگرانی کارگران؛ در محل کار مایع دست‌شویی نداریم، ماسک لازم داریم اما نیست

به اشتراک گذاشتن



۰ minutes

در شرایطی که روز به روز آمار مبتلایان  و تلفات ویروس «کرونا» افزایش می‌یابد،  شرایط بهداشت و پیش‌گیری از بیماری در کارگاه‌ها و شرکت‌های تولیدی و صنعتی ایران به هیچ‌وجه فراهم نیست.  بسیاری از کارگران از نبود حداقل امکانات بهداشتی مثل مایع دست‌شویی و صابون، حتی در سطح سرویس‌ بهداشتی محل کار خود خبر می‌دهند. ولی غم نان و نگرانی از بی‌کاری مجبورشان کرده است بر سر کار خود حاضر شوند. برای آن‌ها، حفظ شغل در اولویت بالاتری نسبت به پیش‌گیری از بیماری قرار دارد. 
«ایران‌وایر» در این گزارش با  چند نفر از کارگرانی که در کارخانه‌ها و کارگاه‌های بزرگ صنعتی مشغول به کار هستند، گفت‌وگو کرده ‌است:  

 

یکی از کارگران پتروشیمی در عسلویه با اشاره به ویدیوهایی که برخی مقام‌های مسوول در آن از ابتلای خود به کرونا خبر داده بودند، به «ایران‌وایر» می‌‌گوید: «ویروسی که مقامات می‌گویند همه را یکسان مبتلا می‌سازد،  برای آن‌ها قرنطینه و بالاترین سطح رسیدگی را به همراه دارد ولی برای ما حتی یک ماسک هم ندارد. کارگران اگر سر کار خود حاضر نشوند، نان شب ندارند.» 

او به تعطیلی مجلس شورای اسلامی ۱۳۹۹ اشاره می‌کند و می‌گوید: «آقایان از ترس، مجلس را تعطیل کرده‌اند. آن وقت چرا کارگران و کارمندان که کارشان به اهمیت تصویب بودجه کل کشور نیست، باید سر کار بروند یا این که قید حقوق خود را بزنند؟ چرا یکی بتواند ماسک و الکل و قرص ویتامین سی و میوه را به قیمت چند برابر تهیه کند و دیگری برای خرید همین‌ها قبل از شیوع کرونا هم در تنگنا و مضیقه باشد. ما اگر بخواهیم خودمان را قرنطینه کنیم، باید بدون دریافت حقوق، زندگی خود را مدیریت کنیم. تازه اگر خطر بیماری از سرمان برطرف شود هم معلوم نیست بعد از آن بتوانیم به کارمان برگردیم.» 

کارگر دیگری که در «گروه ملی فولاد خوزستان» شاغل است، با اشاره به تفاوت نوع درمان افراد عادی و مسوولان به «ایران‌وایر» می‌گوید: «ما شنیده‌ایم در کشور تعداد محدودی کیت تشخیص وجود دارد. چه طور مسوولان با کمترین علامتی تست می‌دهند و جواب می‌گیرند و بعد با لب خندان، سلفی نتیجه مثبت را اعلام می‌کنند. اما مریضی که دسترسی ندارد، باید تا مراحل آخر بیماری صبر کند بلکه امکان تست ویروس به او برسد؟»  

به گفته او، علی‌رغم شیوع گسترده این بیماری در سطح کشور و استان خوزستان، مدیریت شرکت فولاد توجه چندانی به مسایل بهداشتی در محیط کار ندارد: «تنها به تبدیل سیستم حضور و غیاب از اثر انگشت به سیستم چشمی و تعطیلی موقت رستوران‌های شرکت بسنده کرده‌اند. البته دلیل اصلی این تعطیلی هم به بازسازی و تعمیرات ساختمانی این رستوران‌ها توسط پیمان‌کار جدید مربوط است نه ویروس کرونا.»  

این در حالی است که در ماده ۸۵ «قانون‌کار» پیرامون بهداشت کار آمده رعایت دستورالعمل‌هایی که جهت جلوگیری از بیماری و تأمین بهداشت کار و کارگر و محیط کار تدوین شده، برای‌ کلیه کارگاه‌ها و از سوی کارفرماها الزامی است. 

یکی دیگر از کارگران این شرکت به «ایران‌وایر» می‌گوید: «وقتی سرویس بهداشتی ما مدت‌ها است فاقد مایع دست‌شویی است و مسوولان به تامین ابتدایی‌ترین وسایل بهداشتی و نظافتی بی‌توجه هستند، سایر احتیاجات بیشتر یک شوخی است. نیاز است تا هر روز و به تعداد مناسب ماسک در اختیار ما قرار دهند ولی اصلا ماسکی در شرکت وجود ندارد.» 

در آخرین بخش‌نامه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به تاریخ ششم تیر ۱۳۹۸، در مورد نحوه ارایه خدمات طب کار آمده است که حفظ و ارتقای سلامت نیروی کار به عنوان یکی از معیارهای توسعه پایدار در کشور باید مورد توجه باشد. 

کارگران راهبان خطوط ریلی در استان لرستان هم با نگرانی از نبود ایمنی و بهداشت پیش‌گیرانه از ویروس کرونا، هم‌چنان به کارشان ادامه می‌دهند. این کارگران گفته‌اند: «ما در شرایط عادی نیز در معرض بیماری هستیم اما الان انتظار داریم حداقل ماسک تنفسی به ما بدهند.» 
از طرفی، نایاب شدن برخی لوازم بهداشتی موجب شده است که کارگران خودشان هم نتوانند اقلام بهداشتی را تهیه کنند.  

کارگر یکی از شرکت‌های خودروسازی در جاده مخصوص کرج به «ایران‌وایر» می‌گوید: «وقتی مجبوری پنج صبح از خانه بیرون بیایی و در بهترین حالت، با سرویس کارخانه خودت را به کارخانه برسانی و هشت ساعت تمام پای دستگاه‌ها کار کنی، خیلی برایت اهمیت ندارد یک وعده‌ غذایی که رستوران کارخانه به تو می‌دهد، در چه شرایطی تهیه شده است و ظرف و ظروف و قاشق و چنگال چه‌قدر ضدعفونی شده‌اند.»  

در همین رابطه، رییس «اتحادیه‌ کارگران صنعت خودروسازی» به ایلنا گفته است: «از آن‌جا که شرکت‌های خودروسازی به علت گستردگی فضای کارگاه‌ها و کمبود تعداد سرویس‌های بهداشتی نمی‌توانند جلوی شیوع ویروس کرونا را در میان کارگران بگیرند، بهتر است که از حجم کار خود بکاهند.» 

او ضمن تایید نگرانی کارگران این شرکت‌ها از شیوع ویروس کرونا، جوابی به درخواست تعطیلی آن‌ها نداده است. 

حاجی‌زاده در خصوص وضعیت بهداشتی کارگاه‌های صنایع خودروسازی می‌گوید: «شرکت‌های خودروسازی ایران به ازای هر ۶۰ کارگر و بیشتر، یک سرویس بهداشتی دارند؛ امری که به تهدیدی برای سلامت کارگران تبدیل می‌شود. 

سرویس بهداشتی برخی از شرکت‌ها نزدیک سوله‌های بیابانی آن‌ها قرار دارد؛ سوله‌هایی که بعضا به دلیل تعطیلی برخی کارگاه‌ها یا دوری از محل کار، رفت و آمدی ندارند. در نتیجه، بهداشت این شرکت‌ها وضعیت به مراتب بدتری دارد.» 

یک کارگر ماهشهری هم با دلهره به «ایران‌وایر» می‌گوید: «کرونا فاجعه‌ای است که می‌تواند باز هم گریبان مردم ماهشهر را بگیرد. کارگران تولیدی‌ها بدون تامین کمترین امکانات بهداشتی از سمت کارفرماها، وادار به کار اجباری شده‌اند. جان همه مردم ماهشهر و دیگر شهرهای صنعتی به شدت تهدید می‌شود.»  

او در ادامه با گفتن این جمله که به نظر می‌رسد دولت تلاش زیادی در مخفی نگه داشتن آمار واقعی دارد، می‌افزاید: «تا هفتم اسفندماه، هشت نفر در یکی از بیمارستان‌های شهر قرنطینه شدند ولی وزارت بهداشت تنها خبر از سه نفر مبتلا به ویروس کرونا در تمام خوزستان داد.»  

در همین شهر، کارگران «پتروشیمی کارون» برای مقابله با کرونا، آب‌ژاول (وایتکس) تولید می‌کنند. به دستور مدیرعامل این پتروشیمی، طی نامه‌ای به شرکت‌ها، ادارات، سازمان‌ها و شهرداری‌ها، آمادگی خود را برای تامین آب‌ژاول مورد نیاز ادارات و نهادها و مردم جهت گندزدایی اعلام کرده است. 

«اتحادیه آزاد کارگران ایران» نیز با انتشار بیانیه‌ای، به شیوع بیماری کرونا واکنش نشان داده است. این اتحادیه در  بخشی از بیانیه خود با اعلام این که هیچ فردی نه در خانه، نه در محیط کار، نه در مدارس و دانشگاه‌ها و نه در هیچ جایی احساس امنیت نمی‌کند، افزوده است: «کارگران کارخانجات و مراکز صنعتی در محیط‌های بسیار غیربهداشتی به سر می‌برند که خطر ابتلا به بیماری برایشان بسیار زیاد است.»  

منابع کارگری می‌گویند کارکنان و کارگران پالایشگاه «بیدبلند۲» بهبهان هم که در پی چندین مورد ابتلای مشکوک به کرونا در پالایشگاه و پنهان کاری واحد ایمنی و بهداشت اعتصاب کرده بودند، توسط مدیر پالایشگاه تهدید به اخراج شده‌اند. 

از سوی دیگر در شهر اراک، «مهراب بوجاری»، رییس «انجمن صنفی مسوولین کمیته‌های حفاظت فنی و بهداشت کار استان مرکزی» هم به عدم اطلاع‌رسانی درست مسوولان وزارت بهداشت به انجمن‌های صنفی حفاظت فنی و بهداشت کار انتقاد کرد و گفت: «ایمنی و بهداشت کار، به ویژه بعد از انتشار ویروس کرونا در کشور، در صدر آن قرار دارد. بهترین راه پیش‌گیری از کرونا، پایین آوردن ارتباط و تماس میان افراد و کنترل و نظارت بهداشتی اکید بر محیط کار است که کارگر بیشترین زمان خود را بیرون از خانه در آن می‌گذراند و در عین‌حال، بیش از محیط خانه مستعد انتقال ویروس به افراد است.» 

«عباس شیری»، بازرس «کانون کارگران ساختمانی سراسر کشور» با ابراز نگرانی از همه‌گیری ویروس کرونا در قم، از مسوولان دولتی خواست به وضعیت معیشتی کارگرانی ساختمانی که با شیوع بیماری کرونا خانه‌نشین شده‌اند، رسیدگی کنند: «با توجه به افزایش شیوع بیماری کرونا که معیشت کارگران ساختمانی و خانواده‌هایشان را در وضعیت بدی قرار داده است، از مسوولان دولتی می‌خواهیم راه‌کار مناسب را برای کمک به این قشر آسیب‌پذیر جامعه به‌کار گیرد.» 

به گفته او، علی‌رغم توزیع اقلام بهداشتی در قم، به نظر می‌رسد این اقلام کمتر در مناطق کارگرنشین مانند «نیروگاه»، «زاویه»، «شیخ‌آباد»، «نوبهار» و «شهر قائم» توزیع شده‌اند: «از مسوولان انتظار داریم در آستانه سال نو، در بحث کمک معیشتی و جلوگیری از شیوع ویروس کرونا در این مناطق هم سبد اقلام مصرفی مانند برنج و روغن و هم غیرمصرفی مانند پکیج‌های بهداشتی و مواد ضدعفونی‌کننده اختصاص دهند.» 

 



منبع خبر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *